Informacje ogólne o płw. Krymskim:

                Krym, Krymski Półwysep, Krymskij połuostrow, Krymśkyj piwostriw, półwysep w Europie Wschodniej, pomiędzy Morzem Czarnym i Morzem Azowskim. Powierzchnia 25,5 tys. km2. Ze stałym lądem łączy się wąskim (8 km) przesmykiem Perekop.

Krym cechuje się zróżnicowanymi typami wybrzeża - na zachodzie niskim i płaskim, na południu wysokim i stromym, na północnym wschodzie lagunowym. Wnętrze Półwyspu równinne w części północnej, wznosi się na południu (Góry Krymskie). Klimat umiarkowany ciepły, sieć rzeczna słabo rozwinięta.

Na równinach naturalny step został zamieniony na tereny uprawne, w górach pozostały obszary leśne. Ludność (Rosjanie, Kozacy, Ukraińcy) zajmuje się rolnictwem (winna latorośl, zboża, tytoń), a szczególnie sadownictwem oraz hodowlą owiec i rybołówstwem. Eksploatuje się rudy żelaza, wapienie i marmury.

Główne miasta: Symferopol, Sewastopol, Kercz. Znane miejscowości uzdrowiskowe: Jałta, Ałuszta, Artek i inne.

Historia płw. Krymskiego:

              Osadnictwo pochodzi już z epoki paleolitu. Najstarszymi mieszkańcami byli Kimerowie i Taurowie (stąd Tauryda). W VII w. p.n.e. zostali wyparci przez Scytów, koczowników pochodzenia irańskiego.

VII-VI w. p.n.e. na terenach Krymu zaczęli się osiedlać koloniści greccy (Tyras, Olbia, Chersonez, Teodozja). W połowie V w. p.n.e. miasta greckie utworzyły Królestwo Bosporańskie. W III-II w. p.n.e. Scytowie utworzyli swoje państwo plemienne. Walcząc z Chersonezem, spowodowali wmieszanie się do wojny króla Pontu, Mitrydatesa VI Eupatora, który za jednym zamachem pobił Scytów i zagarnął Chersonez. W 2. połowie I w. p.n.e. Królestwo Bosporańskie zostało uzależnione od Rzymu.

Najazdy koczowników (III-IV w. n.e.) zahamowały rozwój ekonomiczny Krymu. W III w. na te tereny przybyli Goci, których osady przetrwały na Krymie do XVII w. W IV w. wtargnęli Hunowie, którzy zrujnowali większość miast. IV-V w. Krym stał się obiektem zainteresowania Bizancjum.

Część półwyspu w X-XIII w. wchodziła w skład jednego z księstw ruskich. W XIII w. po wtargnięciu Tatarów Krym znalazł się pod panowaniem Złotej Ordy (krymski chanat). W tym czasie kupcy genueńscy założyli swoją faktorię w Kaffie (starożytna Teodozja), a Wenecjanie - w Sugdei (Sudak). W rywalizacji o wpływy w handlu czarnomorskim zwyciężyła Genua (zawładnięcie miastami: Chersonez, Sugdeja, Bałakława, Bospor-Kercz).